👈 فروشگاه فایل 👉

ایرانیان به روایت آشیل

ارتباط با ما

... دانلود ...

ایرانیان به روایت آشیل

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  word (..docx) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 6 صفحه

 قسمتی از متن word (..docx) : 

1

‏ایرانیان به روایت آشیل

‏نقد و بررسی نمایشنامه «ایرانیان»

‏چندی پیش گروه غرب شناسی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با همكاری كانون اندیشه جوان و بسیج دانشجویی دانشكده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، كرسی نقد و بررسی نمایشنامه ایرانیان نوشته ائیسخلوس (آشیل) شاعر یونان باستان، با نگاهی به فیلم ۳۰۰ را برگزار كرد. در این جلسه با حضور استادان دكتر جلال الدین كزازی و دكتر حكمت ا . . . ملاصالحی، مقاله «معرفی، تحلیل و نقد نمایشنامه ایرانیان» اثر دكتر داوری اردكانی مورد ارزیابی قرار گرفت . آنچه در پی می آید متن ویراسته و تلخیص شده سخنرانی دكتر كزازی است كه در این جلسه ایراد شد.

‏آشیل نمایشنامه نویس یونانی در ۵۲۵ پیش از زادن مسیح به جهان آمده است و در ۴۵۶ از جهان رفته است، از خاندانی نژاده و بلندپایه بوده است. آنچنان كه گفته شد در جنگ هایی كه آتنیان با ایرانیان داشته اند نبرد آزموده است. در دهه چهارم از زندگانی خویش در هنر نمایش در آتن آوازه ای یافته است درباره مرگ او هم بازگفتی افسانه وار هست. نوشته اند لاك پشتی از دهان شاهینی كه در پرواز بوده است می افتد و بر تاركِ تاس این سخن ور كوفته می شود و او را می كشد؛ به هر روی آشیل كارنامه ای دست كم از كمیت درخشان داشته

2

‏است. ۹۰ نمایشنامه را بدو بازخوانده اند كه بسیاری از آنها از میان رفته است پاره هایی پراكنده از این نمایشنامه های از میان رفته بر جای مانده است، اما ۷ اثر او به یك بارگی در دست است. آن هفت چنین نامیده می شوند. «لابه گران»، «ایرانیان»، «هفت تن روباروی تب یا تبس»‏، «‏پرومِته در زنجیر»، سرانجام سه گانه ای كه «اورِستیا» نامیده می شود. ‏ویژگی نمایش نامه های آشیل این است كه در آنها او تاریخ و افسانه را با هم درآمیخته است. دو بن مایه ساختاری در این نمایشنامه ها، یكی داد است و دو دیگر كیفر. همواره او به ترازمندی و میانه روی و اعتدال در كردار ها اندرز می گوید آنچه كه خود، به دریغ باید گفت كه چندان به آن پایبند نبوده است؛ به هر روی آنچه من در آغاز سخن می توانم گفت به شیوه فراگیر در پیوند با جستاری كه نوشته شده است این هست كه در این جستار ما همانند دیگر نوشته ها و پژوهش های جناب دكتر داوری آن خرده سنجی و باریك بینی و ژرف اندیشی كه در او می شناسیم، بار دیگر می بینیم .

● ‏ساختار نمایشنامه ایرانیان :

‏این نمایشنامه از هیچ دید در آنچه آن را داستان شناسی می نامیم (برابری است برای واژه فرنگی، دراماتولوژی، اندوه نامه یا تراژدی) نیست، گاهی خرده می گیرند كه ما نمی توانیم، تراژدی را به اندوه نامه، غم نامه، یا واژه دیگر پارسی از این دست برگردانیم، تو گویی كه واژه های فرنگی، واژه هایی خدایانه اند و از آسمان به زمین افتاده اند. تافته هایی جدا بافته كه در هیچ زبان دیگر، همتایی، برابری، برای آنها نمی توان یافت، اما اندوه نامه در پارسی بسیار رساتر، روشن تر، سخته تر و شیواتر از تراژدی است.

‏به هر روی همه كسانی كه با داستان شناسی اندكی آشنایی دارند می دانند كه اندوه نامه یا تراژدی به داستانی نمایشی گفته می شود كه ساختاری یك پاره و یكپارچه دارد. به سخنی دیگر، همه داستان بر گرد رخدادی یگانه درمی تند و پدید می آید و پیش می رود. آن رخ داد هم، رخدادی است اندوه بار، فاجعه آمیز، كه نیروهای كور جهان آن را پدید می آورند. این ساختار تراژدی است. یكی از برجسته ترین نمونه های این گونه از داستان نمایشی در ادب پارسی، داستان رستم و سهراب است كه به گمان، همه شما با آن آشنایید. همه این داستان درتنیده شده است بر گرد آن رخداد بنیادین كه مرگ فاجعه بار سهراب است به دست رستم. هر بن مایه داستانی، هر رخدادی كه شما در این داستان بكاوید و بنگرید در پیوند است با آن رخداد هسته ای كه چكاد، اندوه نامه هست و گرِه جای آن. ما این ساختار را به هیچ روی آنچنان كه جناب آقای دكتر داوری هم به نمونش

3

‏و اشارت گفتند در ایرانیان آشیل نمی یابیم. ‏این بیشتر اندوه نامه ای است از گونه مویه، سوگ سُرودی است تا این كه تراژدی باشد.

‏دو دیگر این هست كه آشیل از آن روی كه نمودی تاریخی به این نمایشنامه بدهد از نكته هایی یاد كرده است كه ما آنها را در تاریخ و سرگذشت راستین مردمان و رخداد ها می بینیم برای نمونه شمار سپاهیان. این شگردی است كه همچنان در ادبیات اروپایی پاییده است. واپسین نمونه ای كه من برای آن در یاد دارم در داستان بلند و زیبای گوستاو فلوبر، «‏سالامبو» دیده می شود، كه او شمار سپاهیان همیلكا بالكا، قهرمان داستان خود را باریك یاد كرده است. برای نمونه گفته است ۳۰ هزار و ۵۴۲ تن. حتی آن شماره های ریز را هم آورده است.

‏همین انگیزه ای شده است كه سخن سنج نامدار فرانسوی سَنت بُوو ْ بر او خرده بگیرد و فلوبر هم پاسخی داده است و گفته است كه این شمار را از آبشخورهای تاریخی برگفته است هر چند كه داستان، داستانی است پندارینه. اما آن نكته هایی كه برمی گردد به بهره ای كه فرنگیان، مردمان باخترزمین از این نمایشنامه برده اند، یكی سخن از خودكامگی خاورانه یا استبداد شرقی است. تاریخ نگاران فرنگی، آنچنان از خودكامگی خاورانه سخن می گویند كه تو گویی هرگز در تاریخ فرنگستان و باختر زمین ما با هیچ نمونه ای از خودكامگی روبه رو نبوده ایم.

‏ده ها نمونه می توان یافت حتی واژه ای كه فرنگیان به كار می برند تیران یا تیرانی خود به تنهایی گویای خودكامگی، لگام گسیخته است. ما در خاورزمین بویژه در ایران به راستی می توان گفت كه نمونه ای برای آن خودكامگی های بر گزاف نمی یابیم. یك نمونه آشنا این است كه، خودكامه ای ساستاری (ساستار واژه كهن پارسی و پهلوی است به معنی دیكتاتور، مستبد) در روزگار تاریخی به نام نِروُن تنها برای این كه ببیند اگر روم بسوزد چه ریخت و پیكره ای خواهد یافت می فرماید كه این شهر را با مردم آن به آتش بكشند. ما نزد خودكامه ترین و خونریزترین، ددمنش ترین و بدكنش ترین فرمانروایان ایرانی هرگز با پدیده هایی پلید و گجسته از این دست روبه رو نمی توانیم بود. دو دیگر این است كه در این نمایشنامه آشیل ایران را سرزمین بردگان نامیده است.

‏همه كسانی كه با تاریخ ایران آشنایی دارند می دانند كه هرگز بردگی در ایران نهادی اقتصادی نبوده است، آنچنان كه در یونان و روم بردگان بوده اند اما نه به شیوه ای، پایه ور پایدار، چنان نهادی هنجاری فرهنگی و

👇محصولات تصادفی👇

پاورپوینت طرح توجیهی تولید خیار شور به ظرفیت 1000 تن در سال ECT پاورپوینت درباره Normal distribution توزیع نرمال مبانی نظری و پیشینه بازاریابی سبز پاورپوینت اخلاق در سفر